Focus ligt op het ophalen en bundelen van ervaringen van cliënten

Het idee van cliëntenparticipatie is de laatste jaren steeds belangrijker geworden. Niet alleen om de democratische positie van cliënten te versterken, maar ook vanuit de gedachte dat cliënten actief kunnen bijdragen aan het verbeteren van de kwaliteit van de dienstverlening. In de literatuur heet dit de co-creatie van de dienstverlening.

Co-creatie is een mooi uitgangspunt, maar is eenvoudiger (in de wet) geregeld dan effectief in de praktijk gebracht. In de sociale wetgeving is cliëntenparticipatie al een jaar of 20 verplicht gesteld.

In de gezondheidszorg is cliëntenparticipatie het best ontwikkeld, maar ook in deze sector is cliëntenparticipatie nog steeds niet eenvoudig te realiseren.

Recent onderzoek uit 2016 (Schillemans e.a.) laat zien dat veel cliëntenraden zich beperken tot het adviseren over de belangrijkste strategische onderwerpen van diensten en organisaties. Cliëntenraden besteden bijna al hun tijd aan het voorbereiden en uitbrengen van adviezen over beleidsplannen. Slechts een deel van de adviezen heeft ook echt invloed op het beleid.

Er wordt bij de uitvoering van het beleid rond deze strategische vraagstukken heel weinig aandacht besteed aan de dagelijkse problemen waar cliënten mee te maken hebben.

Hetzelfde onderzoek uit 2016, maar ook eerder onderzoek (Baur en Abma 2011) laat zien, dat juist door meer op de ervaringen van cliënten te focussen de toegevoegde waarde van de cliëntenraden in het beleidsproces groter wordt. Hierdoor wordt de relatie tussen bestuur en managers aan de ene kant en cliëntenraden aan de andere kant gelijkwaardiger. Het draagt ook bij aan een groter zelfvertrouwen van cliënten en hun vertegenwoordigers in de dialoog.

Er is dus alle reden om cliëntenparticipatie en de dialoog tussen cliënten, vertegenwoordigers en bestuurders/manager meer te voeden met ervaringen van cliënten. Vandaar deze methodiek.

Meer lezen over: Waarom deze methode focust op het ophalen van ervaringen
Literatuur verwijzingen